Doświadczenie bólu jest inne dla każdego i istnieją różne sposoby odczuwania i opisywania bólu, zwykle to utrudnia jego odpowiednie diagnozowanie.
Diagnoza bólu
Rozpoznanie zależy od subiektywnego opisu bólu przez osobę. Nie ma obiektywnej skali do identyfikacji rodzaju bólu, więc lekarz przeprowadzi historię bólu.Ustalenie źródła bólu może często zależeć od własnych opisów pacjenta. Istnieją skale, które pomagają zidentyfikować prawdopodobną przyczynę.
Pacjent będzie mógł opisać:
• charakter wszystkich bólów odczuwanych przez pacjenta, takich jak pieczenie, kłucie lub dźganie
• miejsce, jakość i promieniowanie bólu lub miejsce odczuwania bólu, jak się czuje i jak daleko się rozprzestrzenia
• jakie czynniki nasilają i łagodzą ból
• gdy ból występuje w ciągu dnia
• wpływ na codzienne funkcje i nastrój danej osoby
• rozumienie bólu przez daną osobę
Wiele systemów może identyfikować i oceniać ból, ale najważniejszym czynnikiem w uzyskaniu dokładnej diagnozy jest, aby pacjent i lekarz komunikowali się tak wyraźnie, jak to możliwe.
Mierzenie bólu
Niektóre z zastosowanych środków przeciwbólowych to:
• Skalowe oceny liczbowe: mierzą ból w skali od 0 do 10, gdzie 0 oznacza brak bólu, a 10 oznacza najgorszy ból, jaki można sobie wyobrazić. Jest przydatny do oceny zmieniających się poziomów bólu w odpowiedzi na leczenie lub pogorszenie stanu.
• Skala deskryptorów słownych: może być stosowana do pomiaru dzieci z zaburzeniami poznawczymi, seniorów lub osób z autyzmem lub dysleksją. Zamiast liczb zadawane są różne pytania opisowe, aby zawęzić rodzaj bólu odczuwanego przez pacjenta.
• Skala twarzy: Seria bólu jest wyświetlana osobie cierpiącej, od strapionej do szczęśliwej. Jest to stosowane głównie u dzieci i wykazało również skuteczne reakcje u osób z autyzmem.
• Krótki spis bólu: Jest to bardziej szczegółowy pisemny kwestionariusz oceniający wpływ bólu na nastrój, aktywność, wzorce snu oraz sposób, w jaki ból mógł wpłynąć na relacje interpersonalne pacjenta. Pokazuje również linię czasu bólu, aby wykryć wszelkie wzorce.
• Kwestionariusz bólu McGill: Zachęca ludzi do wybierania słów z 20 grup słów, aby uzyskać dogłębne zrozumienie odczuwania bólu. Na przykład grupa 6 to „szarpanie, ciągnięcie, wyrywanie”, a grupa 9 jest „nudna, obolała, raniąca, boląca, ciężka”.
Inne wskaźniki bólu
Gdy osoby z zaburzeniami poznawczymi nie mogą dokładnie opisać swojego bólu, mogą istnieć wyraźne wskaźniki dotyczące obecności bólu. Obejmują one:
• niepokój
• płacz
• jęki i jęki
• krzywiąc się
• odporność na opiekę
• zmniejszone interakcje społeczne
• zwiększona wędrówka
• nie jeść
• problemy ze snem
Jeśli jest to uleczalne, w centrum rehabilitacji lekarz albo wyleczy leżący u jego podstaw problem powodujący ból, albo zaleci leczenie przeciwbólowe, takie jak lek, w celu opanowania bólu.
